22 november – Equisa en Alantia in Café Asgard, Beverwijk

Website Equisa
Website Alantia

Een avondje metallen is nooit slecht en dit keer was het redelijk in de buurt, dus MetalFromNL was erbij. De avond in Beverwijk start met de band Equisa. Wat een leuke band! Nou kan ik natuurlijk een inkoppertje geven over Brabantse gezelligheid, feit is wel dat Equisa een hele goeie frontvrouw heeft gevonden in zangeres Petra. Spelen zonder setlist levert leuk cabaret op aangezien niemand weet wat er gaat komen, maar gelukkig weet Petra aan de eerste tonen de juiste nummers te herkennen (alhoewel er misschien wel verrassende muziek was ontstaan als ze lyrics van het ene nummer combineerde met muziek van iets anders). Ondanks het gebrek aan setlist heb ik toch de setlist van het optreden weten te achterhalen.

DSC_0238DSC_0024

Het optreden van Equisa kenmerkt zich door krachtige vocals van Petra, die zowel het lage als het hoge bereik in haar strot heeft, vocal harmonies met Sebas en occasionally met bassist Joost die layeren bovenop de harmonien in gitaar en keys, die helaas uit een kastje komen en niet meer uit een echt keyboard (hopelijk komt dat weer terug). De muziek is het best te omschrijven als symphonische, soms progressieve rock met een metal randje. De nummers van Equisa zitten goed in elkaar, zijn heel catchy (bijna poppy) en het mee-zing-gehalte is hoog. Er is veel afwisseling in dynamiek, zowel in de nummers als in de show. En hoewel er maar een gitaar is, is het geluid vol en solid. Waar nodig neemt de bas de gitaar over, het vult elkaar prima aan.

DSC_0051DSC_0206DSC_0198

Ook qua stage performance scoort de band hoge ogen. Terwijl Equisa op het podium staat te headbangen komt de zaal helaas niet echt los, maar aan de muziek lag het niet! Petra geeft ons een gezellige cabaret show waarin haar facial expressies zeker bijdragen aan een leuke show. De band heeft er zin in en dan straalt er vanaf.

Equisa begint het optreden sterk met Scraping the Skies, waarin de lage vocals van Petra erg krachtig over komen. De vocal harmonies met Sebas zijn goed uitgevoerd en voegen echt wat toe aan de muziek. Het volgende nummer, For all the Others, doet sterk denken aan Delain maar dat hoort de band vast vaker. Heeft ook vooral te maken met het feit dat het goed geproduceert is en de zangeres gewoon kei-goed is. Met Loop laat Equisa zien dat ze toch echt wel een progband zijn. Het nummer heeft een beetje wat weg van Presto Ballet en de driestemmige vocal harmonie met gitarist en bassist is erg gezellig. We blijven in de prog-sferen met het nummer Faces. Ook in het hogere register is Petra sterk en Sebas blijkt ook een prima leadzanger te zijn. Panic werkte voor mij on stage niet goed. Achteraf, nu ik het nummer op cd hoor, denk ik dat het komt omdat de synths op het podium wegvielen. Met Superman keert de band vervolgens weer keihard terug, en dat zien we niet alleen aan het publiek (die toch wat meer gaat bewegen) maar ook de band heeft zichtbaar meer lol.

Goed, na al dat metal geweld is het even tijd voor een rustpuntje met ballad ‘Summers’. Omdat de chorus in major is en de rest van het nummer in minor moet ik er even aan wennen, maar het werkt wel. Sebas perst er ergens halverwege nog een Petrucci-solo uit, wat het weer compleet maakt. Van ballad weer keihard terug naar de, in dit geval, heavy metal met het nummer Headrush. Van dit nummer mogen we inmiddels verwachten dat het refrein, zoals bij alle nummers van Equisa, erg sterk is, en dat is het dan ook. De verses daarentegen kloppen nog niet helemaal. De strot van Petra is wel echt heel lekker, vooral het ‘run away, run away’ stukje is een hoogtepunt. Tot slot nog een laatste nummertje, Capital, waar weinig meer over te zeggen valt.

Equisa is een hele goed band met een sterke act en goed uitgewerkte nummers. Hoewel de live-act heel goed was, luister ik de nummers voorlopig liever even op cd, omdat de mix tussen keys en gitaar hier beter uit de verf komt. Tijd voor een nieuwe toetsenist, Equisa! En een nieuw album, we willen meer van jullie horen!

Setlist:
1. Scraping the skies
2. For all the others
3. Loop
4. Faces
5. Panic
6. Superman
7. Summers
8. Headrush
9. Capital

Line up:
Petra Honing-Struijs (lead vocals)
Sebas Honing (guitars, keyboards, backing vocals)
Joost Maglev (bass, backing vocals)
Raymond Otterspeer (drums)

Het tweede deel van de avond is voor de Amsterdamse symphonic band Alantia. Alantia bestaat al weer een tijdje en heeft inmiddels twee EP’s uitgebracht, waarvan de laatste een jaar geledege en. De nummers van de setlist komen allemaal van deze cd, met uitzondering van twee covers. Alantia maakt symphonische metal in het straatje van Nightwish, Epica en After Forever. De zang die Liselot toevoegt aan de band is dan ook de opera-achtige klassieke zang. Of je er van houdt of niet, het is in ieder geval het hele optreden lang zuiver. Overigens kan Liselot ook in het lagere register de zanglijnen invullen en wat mij betreft mag ze dat ook best vaker doen.

1471112_693190214024699_1911829636_n

Met twee gitaristen, een bassist, een toetsenist, een drumSTER (jeej, meer vrouwen op het podium!) en een zangeres staat het podium goed vol. Resultaat hiervan is helaas wel dat drum, keys en gitarist Tom letterlijk uit beeld vallen. Met zoveel geluid op het podium is het ook lastig op elkaar afstemmen en gitarist Tom is dan ook niet altijd te horen. De vraag is ook of de band elkaar goed hoort, want er worden regelmatig foutjes gemaakt op het podium.

Alantia heeft sinds kort een nieuwe bassist en dat is echt een aanwinst voor de band. Niet alleen weet hij met zijn lange blonde manen vast menig meiden-hart om zijn vinger te winden (je moet ook over uiterlijk nadenken, sex sells), hij weet naast krachtige baslijnen ook nog backingvocals te doen. Qua stage performance krijgt hij ook bonus punten, zelfs op het kleine stukje podium wat nog over is weet hij te rocken. Overigens doen de andere zichtbare bandleden dat ook, met de energie op het podium is bij Alantia absoluut niets mis.

1463973_693190317358022_987566341_n

Alantia trapt af met Moondale. De zanglijnen van Alantia zijn niet zo pakkend als bij Equisa, maar Alantia verrast ons ter afwisseling wel met grunts van gitarist Mark. Het nummer Erase all Trace is wat catchier en werkt naar mijn idee dus ook wat beter. Alantia laat hier zien dat ze ook best vocal harmonies kunnen uitvoeren, hoewel Mark helaas niet te horen is tenzij hij grunt. De vocalharmonie op de cd komt net iets beter over, dus wellicht moet de band gewoon wat vaker op het podium staan. Echoes of Perdition heeft ENORME gothic vibe met een intro wat absoluut gebaseert is op Phantom of the Opera. De grunts in dit nummer doen met denken aan Cradle ofhe Filth. Het nummer is niet zo catchy en heeft echt een apart publiek, het is haast een soort gothic/prog/cross-over. Het publiek dat dit nummer kan waarderen, staat helaas niet in Beverwijk en het doet de zaal dan ook weinig.

Het volgende nummer, Somnium, is gelukkig weer wat toegankelijker. Hoewel de zanglijn voor dit nummer nog niet zo goed werkt, is de muziek wel ok en de grunts op dit nummer hadden wat mij betreft de niet-werkende zangstukken mogen vervangen. Vervolgens waagt Alantia zich aan een cover. Een van de bekendere nummers van Nightwish, dat kunnen de fans van Nightwish in de zaal zichtbaar waarderen. De teleurstelling is echter ook aanwezig wanneer het nummer niet vlekkeloos word uitgevoerd en Liselot te laat inzet waardoor de rest van de band in de war raakt. Omdat de band zelf ook merkt dat het allemaal niet zo soepel gaat, zijn ze ook de energie een beetje kwijt, wat de stage performance geen goed doet.

Gelukkig komt de band terug met het nummer Tempted Dark Art, wat heel sterk begint. De zanglijn op dit nummer is ook wat sterker dan op de voorgaande liedjes, wat bewijst dat Alantia het in zich heeft. Ondanks dat is dit nummer naar mijn idee toch nog niet helemaal af. Het nummer bestaat uit veel verschillende stukjes die vooral bij elkaar zijn geplakt om als progepic door het leven te gaan, zonder dat een van die riffs goed is uitgewerkt. De riffs in dit liedje hadden ook makkelijk drie complete nummers kunnen opleveren.

1459060_693190260691361_1528513034_n1475840_693190244024696_1859350706_n

Alantia sluit tenslotte af met nog een cover in het Sinterklaas thema, ‘Satanklaas’. Wie kent hem niet? (ken je hem niet, ga je schamen in een hoekje, beste nederlands talige nummer van de afgelopen tien jaar). Ik vond het dan ook het beste liedje uit de set van Alantia, vooral omdat Liselot ook besluit te gaan grunten (wat best aardig lukt).

Kortom. Alantia heeft best wel wat in huis, alleen de juiste vorm moet nog gevonden worden. Gelukkig heb ik wat nieuw werk mogen beluisteren en daarmee gaat het zeker goed komen. De nummers die Alantia ons vanavond voorschotelde komen beter tot z’n recht op de EP, dus mocht je ze nog willen horen, schaf dan die EP aan!

Setlist:
1. Moondale
2. Erase all trace
3. Echoes of Perdition
4. Somnium
5. Dark chest of wonders (Nightwish cover)
6. Tempted Dark Art
7. Satanklaas

Line Up
Nan de Vent – Drums
Mark Rog  – Guitar, grunts, producer
Tom van der Schaaf  – Guitar
Erik Slooten – Keys
Lizelot Reussien-Mazee – Vocalist
Bart – Bas

Advertisements

2 comments on “22 november – Equisa en Alantia in Café Asgard, Beverwijk

  1. Pingback: Equisa – Strange Release | Metal From NL

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s