ProgMayhem Festival editie II – 23 november 2013

progmayhem header
Er word niet genoeg proggresive rock/metal gePROGrammeert (wat een leuke woordspeling ;-)) in Nederland. Wat doe je dan? Organiseer zelf een festival met de beste prog-acts van Nederland! Dat het werkt, heeft Alerion met ProgMayhem I vorig jaar bewezen, met als gevolg dat ze het dit jaar gewoon opnieuw doen. Aan belangstelling geen gebrek, aangezien ProgWereld en Progmotion en Freia Music zich achter het iniatief scharen.

PUbliek 1

ProgMayhem vindt plaats in DB’s Utrecht, een muzikale broedplaats in het midden van het land. Niets is zo vervelend als optreden voor een lege zaal, maar daar hoeven de bands van ProgMayhem niet bang voor te zijn. De zaal van DB’s is gezellig klein en staat daardoor vanaf het begin van het festival al goed vol.

Aan Schizoid Lloyd de eer om de avond te openen. De heren van Schizoid Lloyd waren al een tijdje geleden gespot door MetalFromNL. Prog van een heel ander soort, met invloeden uit letterlijk alle stijlen muziek. In hun bio noemen de heren Opeth, Radiohead, Porcupine Tree, Pink Floyd, Bach, and Steven Seaga (who knew that guy was a musician :-p) maar daar houd het lijstje zeker niet op. Jazz, fusion, samples die het meer de richting van drum&bass, triphop of dubstep duwen. Hoeveel invloeden je kwijt kunt in je muziek zonder de weg kwijt te raken? Vraag het deze Haarlemse Helden want het lukt deze heren bijzonder goed om met een unieke, nieuwe en verassende mix te komen. Schizoid Lloyd 1

Schizoid Lloyd weet ook live een hele goede show neer te zetten, wat absoluut voor ze spreekt aangezien het niveau van de muziek niet mild is. Naast ingewikkelde haast-niet-te-volgen freakshows waardoor het lijkt alsof je in een trip bent beland biedt Schizoid Lloyd gelukkig ook nog genoeg headbang en spring momenten. Het niveau van de muzikanten individueel is (hoe kan het ook anders) heel hoog, en het niveau van de band word nog hoger omdat ze elkaar on stage naadloos aanvoelen. De drummer is een beest, maar de rest van de band doe daar qua energie on stage zeker niet voor onder. Schizoid Lloyd vind het leuk om te entertainen en dat laten ze duidelijk merken. Via muziek die niet zou misstaan op de sountrack van Requim for a Dream komen we uiteindelijk uit in een gezellig mee-zing-spring-dans-trip feestje wat mij (en de rest van het publiek) in ieder geval erg vrolijk stemt! Well done!

Schizoid Lloyd 2 Schizoid Lloy 3

Na een korte rook- en bierpauze was het podium klaar voor Armed Cloud, die ons meenam naar de wat meer traditionele symphonic/progressive kant van het genre.Armed Cloud 1

De muziek van Armed Cloud is wellicht niet zo vernieuwend als Schizoid Lloyd, maar zolang iedereen er blij van word is daar niets mis mee. De nummers zitten goed in elkaar, de act is strak. Armed Cloud wisselt sferische stilte momenten af met strakke breakjes en proggy riffjes. Een Satriani-achtige solo van gitarist Wouter maakt het muzikale plaatje compleet en de stem van Daan verpakt het geheel in een mooi pakketje, alhoewel ik er van overtuigd ben dat deze muziek het ook instrumentaal goed zou kunnen doen. Ik heb helaas niet het hele optreden van Armed Cloud kunnen zien, maar de band speelt aan het einde van hun set een progepic met solo’s van alle instrumenten wat mij in ieder geval overtuig om deze band nog een keer live te gaan zien.

Armed Cloud 2 Armed Cloud 3

Dan is het tijd voor Alerion, de iniatiefnemers van de avond. Voor de band een bijzonder optreden,

Alerion 2

niet alleen omdat ze de avond zelf organiseren, maar ook omdat drummer Jeroen helaas na vanavond afscheid zal nemen. Het is vooral symphonische prog, waarbij de focus meer ligt op ‘mooie muziek’ dan headbang riffs. Dat betekent overigens niet dat het ‘rustige muziek’ is, er zijn ook genoeg momenten waarin het wel van het podium knalt. Alerion is toegankelijke muziek,  zonder daarin eigenheid te verliezen. De krachtige vocals van Laura vullen de muziek goed aan

Alerion 1en  vanwege haar grote bereik word het niet een standaard female-fronted sound. Ik heb hun

optreden dit jaar helaas niet (tenminste, op een nummer na) kunnen zien, maar ik ga dat zeker goed maken op   😉 Overigens is Alerion bezig met opnames van een full length cd, dus houdt hun website goed in de gaten!

Tot slot het hoogtepunt van de avond, The Aurora Project. Ik schaam me om te moeten melden dat ik de bandnaam wel eens voorbij heb horen komen, maar de muziek zelf nog nooit gehoord had. Het is misschien een imago probleem van progmuziek, wat in Nederland ook gewoon erg weinig aan bod komt. Hoe dan ook, wat fijn dat ik van deze band heb mogen genieten dit festival!

TAP 2 TAP 5

The Aurora Project is symphonische prog met midrange vocals in de stijl van Riverside en Steven Wilson van Dennis Binnenkade. Het podium staat vol (letterlijk, met een volle bezetting) met goeie muzikanten, waarbij Marc Vooijs toch echt een dubbel thumbs-up krijgt voor zijn performance.  De muziek is ontzettend catchy en zit songtechnisch erg sterk in elkaar. Waar het bij Schizoid Lloyd lijkt alsof je in een trip bent beland, werkt de muziek van The Aurora Project op je emoties en brengt je in een soort gelukzalige emotionele roes.

TAP 1

Het verbaast me dat The Aurora Project nog op zo’n podium wil staan, want persoonlijk denk ik dat deze band makkelijk het podium kan delen met de grote gevestigde namen. Wellicht heeft dat te maken met het perfectionisme van de band. Als je maar drie albums uitbrengt in 14 jaar tijd dan lees ik daarin dat er uitermate goed word nagedacht over alle partijen, teksten en hoe alles bij elkaar past. Dat hoor je dan ook gelijk terug op het podium. Alles klopt;  van de solo’s van Remco tot de dubbele basses van Joris en al het muzikaal geweld wat daar tussenin gebeurt is er absoluut geen ruimte meer voor verbetering.

TAP 3

The Aurora Project is de band waar het publiek op heeft gewacht en iedereen gaat dan ook helemaal los. Overigens is het ook voor deze band een bijzonder optreden; het is namelijk het laatste optreden van the Aurora Project voor ze weer de studio in gaan voor nieuwe opnames. En als het je laatste optreden is, dan maak je er een feestje van, toch? Dan doen ze dan ook en spelen aan het einde van hun setlist nog wat oud werk, om vervolgens af te sluiten met ‘Hey Jude’ wat het publiek zeker kan waarderen. Feest gegarandeerd.

TAP 4Ik had een mooi gesprek met een (laat ik het voorzichtig zeggen) oudere progmetal liefhebber die avond. We hadden het over het feit dat ik, met mijn jonge leeftijd, Rush zo leuk vond. Hij kon zich zelf herinneren dat ie helemaal uit z’n dak ging tijdens een optreden in 1985, toen bestond ik nog niet eens. Toen ik even later in de zaal stond, realiseerde ik me dat het binnen Progmetal echt niet uit maakt waar je vandaan komt, hoe oud je bent, hoe je eruit ziet of wat je doet. Jong, oud, verschillende ‘kleuren’, stijlen, vormen, iedereen stond, op zijn eigen manier, uit z’n dak te gaan op de muziek van afsluiter The Aurora Project. Het publiek dat naar een progband luistert, gaat echt voor de muziek en dat was super mooi om te zien!

 

Kortom: de sfeer op ProgMayhem II was super, iedereen heeft ervan genoten en volgend jaar komen we zeker terug!

 Foto’s via Fred Helders Fotografie. Met dank aan Alerion voor het organiseren!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s