Metalbattle Voorronde Utrecht @ Artishock Soest

24 januari 2014
Bands: Jukai, Resurrect Tomorrow, Shade of Hatred, Noizgate
Winnaar: Noizgate

Het nieuwe jaar is begonnen dus is het weer tijd voor de Metal Battle. Deze jaarlijkse strijd lijkt elk jaar groter en leuker te worden, met bands van hoog niveau en zalen vol lokale metalheads. Soest is voor mij om de hoek dus was ik blij dat de voorronde voor regio Utrecht in deze plaats gehoude n werd. Vier bands trokken vandaag ten strijde in het prachtige oude pand van Artishock; Jukai, Resurrect Tomorrow, Shade of Hatred en Noizgate. Behalve dat deze bands allemaal metal spelen hadden ze nog een ding gemeen, namelijk dat geen van de bands binnen hun ‘standaard’ genre bleef. Alle bands zijn duidelijk door meer dan een genre beïnvloed en dat resulteert in een avond muziek waar je steeds opnieuw verrast wordt.

jukai1

jukai2
Jukai trapt de avond af en wat mij betreft had deze band mogen winnen. Als je het presteert om op basis van één optreden op de voorronde van de MetalBattle te staan (wat dan daarmee je tweede optreden is) en dan zo’n lekkere show weg kan spelen dan krijg je van mij bonuspunten. Ok, ik zal eerlijk toegeven dat de zang niet overal even zuiver was en de band heeft ook het geluid een beetje tegen (drum overheerst en gitaren missen mid/hoog) maar dat waren dan ook de enige minpuntjes die ik kon vinden. Jukai kenmerkt zich door veel afwisseling in dynamiek en riffjes en vooral; weinig zang, zodat de muziek echt de ruimte krijgt. Naast harde beuk laat Jukai bijvoorbeeld in hun derde nummer zien dat ze ook rustige acoustische breaks aankunnen, en in het vierde nummer komt de band zelfs met wat proggy invloeden als ze ineens een 7/8e maatsoort spelen in de break en rare dissonante accoorden gaan gebruiken. Het vijfde nummer is voor mij het beste liedje van de set; na een clean intro komt het couplet totaal onverwacht en het refrein is behoorlijk catchy. De laatste break in het nummer maakt het geheel episch en werkt toe naar een climax, waarmee het een mooie afsluiter vormt voor de set. De band geeft op hun facebook aan bezig te zijn met opnames voor een 4-track EP. Ik zeg; laat maar komen!

resurrect tomorrow1

resurrect tomorrow2
Tijd voor band numero duo; Resurrect Tomorrow. Zodra ze op het podium staan begin ze zonder gelul direct te spelen. Het publiek is er nog niet helemaal klaar voor, maar terwijl de band met een epische schreeuw hun tweede nummer inzet staat inmiddels iedereen weer in de zaal. De zanger is tevens tweede gitarist en neemt bij sommige nummers de vrijheid zich volledig te focussen op de vocalen. De band moet er, net als het publiek ook nog een beetje inkomen en pas vanaf het tweede deel van de set komen ze echt los. De eerste twee nummers flowen nog niet zo lekker, maar met het derde nummer is de feest-vibe helemaal terug. Het vierde nummer doet daar nog een schepje boven op, met en vette 80’s solo van gitarist Aaron Oostdijk (die stiekem de beste gitarist van de avond blijkt te zijn). Tot slot laat zanger Hakan Aydin nog even horen dat hij ook door System of a Down inspired is, maar omdat het geluid door het gebrek aan gitaar een beetje dood valt blijft ook de gevraagde circlepit uit.

shade of hatred 2

shade of hatred 3
De derde band van de avond breekt een beetje met de sound door (melodic) death te spelen in plaats van de thrash en hardcore van hiervoor. De band komt in het voorjaar met een nieuwe EP en vanavond spelen ze zowel oude als nieuwe tracks. Na een introtape opent de band met een massive scream en als de zanger dan ook met zijn windmill begint weet iedereen; Shade of Hatred is begonnen. Rik van Schaaijk is de nieuwe zanger van de band en als je hem ziet staan zou je niet verwachten dat er zo’n diepe grunt uitkomt. Shade of Hatred wisselt blastbeats en screams af met meer melodische riffjes en vooral de dubbele grunts (waarin ex-vocalist Terry de hogere grunts voor zijn rekening neemt) voegen een extra laag toe aan de muziek. Shade of Hatred maakt er echt een show van en staan op het podium helemaal los te gaan; dat werkt, want aan het einde van de set ontstaat er daadwerkelijk een moshpit in het tot nu toe vrij brave Soest. In vergelijking met de oude EP (Thanatus, check hier voor de review) is de sound van Shade of Hatred iets meer opgeschoven richting de scandinaviers (denk Children of Bodom zonder keyboard). Ook de oudere nummers zijn gepimpt met de nieuwe vocals van Rik en ik denk dat de band dik tevreden mag zijn met hun nieuwe sound! Als het aan het publiek lag had deze band gewonnen; ze vonden het leuk. Helaas is er voor de MetalBattle een jury oordeel en de winnende band is …

noizgate 1
Noizgate! Als afsluiter van de avond heeft de band het natuurlijk makkelijk, aangezien iedereen al in de juiste metalstemming is. Noizgate neemt ons mee terug naar de oldschool thrash; een lager tempo, maar niet minder energie. De sound is groovy en neigt een beetje naar MachineHead maar dat is misschien vooral omdat ik dat een toffe band vind 😉
Helaas moest ik de trein terug hebben en kon ik niet blijven om de set van NoizGate helemaal te zien, maar dat komt zeker goed aangezien ze door zijn naar de halve finale.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s