Seventh Sin – When Reality Ends

Score: 90/100
Favo Song: Bitter Taste of Victory
Website: http://www.seventhsin.nl/

artworks-000065622144-lctgrq-t200x200
Binnen de metal heb je vaak een genre wat ineens heel populair word. Tegenwoordig hebben thrash en hardcore de overhand, een paar jaar geleden was dit folk metal en nog verder terug was de female fronted metal populair. Inmiddels zijn er van de tientallen gothic/female fronted bandje die toen begonnen niet veel overgebleven, maar Seventh Sin staat nog steeds overeind. Met de EP ‘Darkest of Dreams‘ in 2007 scoorde de band al hoge ogen, wat resulteerde in optredens met de grote namen in de scene; Delain, Epica, Leaves Eyes, ReVamp en Stream of Passion. Met deze self-released full length cd gaat Seventh Sin nog een stapje verder door ook op tour te gaan met EdenBridge.

Seventh Sin is impressive. De stem van Monique is bijzonder prettig om naar te luisteren. Met een goede frontvrouw heb je eigenlijk de helft al binnen, maar als de muziek dan ook nog eens goed in elkaar zit is het plaatje natuurlijk compleet. Seventh Sin weet de balans tussen gitaar en synth riffs goed te bewaken en schrijft precies genoeg interessante melodielijnen over elkaar heen zodat het vol en episch klinkt zonder de zang in de weg te zitten. Seventh Sin zit qua stijl wat meer in de hoek van Kamelot en het oude Within Temptation

The Well bijvoorbeeld, doet behoorlijk denken aan Our Farewell van Within Temptation. Het is een vergelijkbare melodie en ook de rustige pianolijn komt behoorlijk overeen. Nou ben ik een sucker voor piano dus voor mij werkt het gelijk. Als dan halverwege de epische synths en gitaar partijen erbij komen komt het helemaal binnen. Het nummer kent een mooie opbouw en werkt echt naar de climax aan het einde toe.

Bitter Taste of Victory biedt wat meer ruimte voor de synths en laat duidelijk Nightwish invloeden horen. Dit is het enige nummer op de cd overigens waar samples in voor komen en ook het enige nummer wat echt breek met het thema van de andere nummers qua lyrics. Vanwege de tekst zou dit een hele goeie single voor de band kunnen zijn en het geeft ook mooi weer waar de band voor staat. Melodische synth lijntjes, gitaar harmonieen, een kenmerkende pounding drum in triolen en een zanglijn die de rest van de dag in je hoofd blijft zitten.

Naast symphonische metal staan er op deze plaat ook twee aantal balads, die diep weten te raken. The Well heb ik hiervoor al besproken, maar Just an Ordinary Day is ook zeker een van mijn favorieten op deze cd. De muziek is echt prachtig (piano met een synthpad eronder, nothing fancy) en de tekst van het refrein weet echt te raken.

Seventh Sin schrijf emotionele, goed doordachte symphonische metal. De nummers zijn goed opgebouwd, met genoeg spanning en climaxen op het juiste moment. De melodielijnen zijn zo sterk, dat het echt niet meer uitmaakt waar de lyrics over gaan.

De teksten, die vooral gaan over verloren liefdes en kapotte relaties, passen echter wel bij de sfeer die in de muziek neergezet wordt. De zangmelodien zijn erg sterk en teksten die op papier niet lijken te werken, werken door de manier waarop het is gezongen echt prima. Sommige teksten zijn wat te direct naar mijn taste,
‘ All I want to show – Loving men is a hell’
maar andere teksten blijven echt hangen, zoals het refrein van ‘ Just an Ordinary Day’
‘ its just an ordinary day – but everything changes – it’s just an ordinary day – from now on nothing will be the same’.

Het enige nummer waar ik mijn vraagtekens een beetje bij heb is The Choice. De tekst is wat minder, de overgangen lopen niet zo lekker en het zijn wat te veel verschillende invloeden in een nummer gepropt. Maar op een cd met 11 nummers kan 1 flaw makkelijk vergeven worden.

Ik kende de band nog niet toen ik deze cd onder ogen (en oren) kreeg maar dit is zeker een om in de gaten te gaan houden. Seventh Sin mikt op een volwassen publiek, liefhebbers van symphonische metal in het straatje van Within Temptation, Kamelot en Blind Guardian. Het is goed uitgevoerd, het totaal plaatje klopt en daarmee absoluut een aanrader voor fans van het genre.

Line Up
Monique Joosten – Zang
Roy Geelen – Gitaar, grunts
Ruben Smeet – Lead gitaar
Vincent Reuling – Synths
Bart Joosten – Bass
Wiro Geerlings – Drums

Tracklisting:
1. Hysteria
2. Alone Again
3. Wings of Despair
4. The well
5. Bitter taste of victory
6. The choice
7. Silent Tears
8. Like a blazing flame
9. My honor
10. Just an ordinary day
11. The screams

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s